Ahozkotasuna eta euskalkiak
Irratiko euskara ez da idatzizkoa: elisioak, euskalki-formak eta hizketa-markatzaileak.
Azterketako audioak irratiko saioetatik datoz, eta han jendeak ahoz hitz egiten du: esaldiak eten, zuzendu eta errepikatu egiten dira, eta hizlari bakoitzak bere euskalkiaren kutsua du. Hemengo audioak euskara batuan daude, ahots sintetikoekin; benetako azterketarako, belarria benetako hizkerara ere ohitu behar da.
Ohiko ahozko ezaugarriak
- Ahoskera arina: «etorri dela» → «etorri dala»; «ez dakit» → «eztakit».
- Euskalki- eta ahozko formak: «nik uste» (= uste dut); «nai det» (= nahi dut, gipuzkeraz); «zan» (= zen).
- Hizketa-markatzaileak: «bueno», «ba», «e?», «ezta?», «tira», «beno»: ez dute esanahirik, erritmoa ematen dute.
- Zuzenketak: «hiru... ez, lau urte»: azken forma da balio duena.
Belarria entrenatzeko (doan)
- Saioak ohiko abiaduran: Euskadi Irratia eta herri-irratiak, eta Guau, Primeran eta Hamaika Telebistako elkarrizketak.
- Euskalki desberdinetako hizlariak: elkarrizketa-saioak dira onenak.
- Egunero 15 minutu, ohar laburrekin: zer galdera egin lezakete zati honetaz?
Zuzenketa bat entzuten denean
Ahulagoa: «Hiru urte, ez, barkatu, lau urte daramatzagu» → 3 aukeratu, lehen entzundakoa delako.
Hobea: Hizlariaren azken forma hartu: 4 urte. Tranpa-aukerek askotan lehen forma okerra erabiltzen dute.
Ahozkoan zuzenketak ohikoak dira, eta azterketek erabiltzen dituzte arreta neurtzeko.
Praktika
Erantzun, eta ikusi zergatik den zuzena edo okerra.
Gogoratu
- Markatzaileek ez dute esanahirik.
- Zuzenketa batean, azken forma.
- Egunero irratia: belarria euskalkietara ohitu.
Laguntzaileak kontuan hartuko du zure gomendioetan.